از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧١ - گفتار مرحوم حاج ميرزا رفيع گرمرودى در كتاب ذريعة النجاة

برهان باشد .

گفتارمرحوم حاج ميرزا رفيعگرمرودىدر كتاب ذريعة النجاة

مرحوم حاج ميرزا رفيع گرمرودى در كتاب ذريعة النجاة فرموده :

اگر سؤال شود كه خروج حضرت سيّد الشهداء سلام اللّه عليه از مدينه به مكّه و از آنجا به كوفه چه حكمت و مصلحتى داشت با اينكه آن حضرت به علم امامت و اخبار جدّ بزرگوارش مى‌دانست كه گروه ظالمين او را در آن سرزمين خواهند كشت چنانچه خود حضرتش به آن نيز خبر داده بودند .

در جواب مى‌گوئيم :

اوّلا : اين مسئله از مسائل غامضه و مشكله‌اى است كه علم آن موكول به خود آنها بوده و در مسئوليت ما نيست و اساسا راجع به اطّلاع آن هيچ تكليفى برما نمى‌باشد .

ثانيا : ذوات مقدّسه معصومين سلام اللّه عليهم اجمعين چون به عقيده ما هيچ خلاف و عصيانى از ايشان صادر نمى‌شود چه صغيره و چه كبيره فلذا آنچه را كه مى‌گويند يا عمل مى‌كنند محبوب و مرضىّ نزد خدا است بنابراين خروج حضرت ابى عبد اللّه الحسين عليه السّلام از مدينه مورد رضايت حق سبحانه و تعالى بوده .

ثالثا : بنى اميه لعنة اللّه عليهم بخاطر شدّت عداوتى كه با آن حضرت داشته پيوسته مترصّد بودند تا او را به قتل رسانند و حضرت خودشان مى‌دانستند كه اين كفّار وى را سالم نگذاشته و در هيچ مكانى رهايش نمى‌كنند ازاينرو فرموده بودند : اگر من در سوراخ حيوانى از حيوانات پنهان شوم بطور قطع من را بيرون آورده و مى‌كشند .

از طرف ديگر اهل كوفه محضر مباركش نامه‌ها و مراسلات ارسال داشته و در طى آن امام عليه السّلام را به خودشان دعوت نموده و التجاء و التماس نمودند كه آنها را